Hollands Welvaren

Thema verkeer kleuters

Het derde boek van Giraf gaat over iets heel Hollands. Iets wat we allemaal kunnen in Nederland en we hebben het allemaal geleerd van familie: fietsen. Zelf heb ik (Marie-Louise) fietsen geleerd van mijn heel oude oom, de broer van mijn oma, oom Jacques. Hij kwam elke middag langs bij mij in de straat om me een uurtje fietsles te geven. Eerst haalde hij mijn zijwieltjes eraf, want met zijwieltjes scheurde ik over straat. Ik hing wel schuin op één wieltje, maar trapte er lekker op los. Zo, schuin hangend, was de wereld mijn oester. 

Ik weet nog goed hét moment dat hij mijn arm losliet en ik, zwabberend over de straat, voelde dat ik het kon!

Met zijwieltjes of al helemaal zonder

Oom Jacques zag me fietsen en vond dat scheef rijden maar niets. Hij haalde diezelfde dag nog de wieltjes eraf en hield me vast aan mijn arm. Ik herinner me goed hoe hij naast me rende. Het voelde heel speciaal dat hij helemaal voor mij elke dag langskwam om samen te oefenen. Hij was toen al een oude man, maar hij vond het bijzonder om me te leren fietsen. Ik weet nog goed hét moment dat hij mijn arm losliet en ik, zwabberend over de straat, voelde dat ik het kon! Dat ik die fiets zelf rechtop kon houden, zonder zijwieltjes. Ik herinner me dat het een koude dag was en dat ik me enorm sterk en dapper voelde. Ik weet nog goed hoe we het huis inliepen en oom Jacques tegen mijn oma zei: ‘Nou, deze kan fietsen.’ En hoeveel meter groter die woorden me deden voelen.

Zomaar een grote levensles in een kleine valpartij

In het kinderboek fietsen, Giraf leert fietsen is het Zebra, die Giraf graag wil leren fietsen. Ze heeft het zelf van Olifant geleerd en zij vond het heel makkelijk. Dus zet ze Giraf op haar fiets en geeft hem een harde duw. Boem! Daar ligt Giraf. Languit. Als we iets weten van fietsen is het dat het met vallen en opstaan gaat. Iets dat we de rest van ons leven ervaren bij alles wat we nog gaan leren, wordt hier aan den lijve ondervonden. Maar dát moment dat je het kan, dat moment dat je voelt dat je los van alles en iedereen je fiets in bedwang kan houden, dát moment van overwinnen, maakt dat al het vallen in ons latere leven sowieso zal leiden tot opstaan. 

Onfietsbare illustraties

Mark en ik tekenen en schrijven de boeken van Giraf samen. We tekenen ze ook samen, we kunnen niet goed zeggen wie wat heeft getekend, want we hebben de neiging veel tekeningen door elkaar heen te maken. In dit boek zit dus eigenlijk iets heel unieks: we hebben hier stukken van illustraties niet samen getekend. Want hoe ik het ook probeerde: een fiets op papier krijgen lukte niet. Het ligt aan dat technisch inzicht, denk ik, die magische verhouding tussen trappers en ketting, zadel en stang. Mijn fietsen waren na schetsen op papier, toch altijd onberijdbaar. Mark daarentegen heeft dat technisch inzicht wel (te zien aan alle klussen die hij thuis fluitend aanpakt). Hij heeft daarom alle fietsen in het kinderboek fietsen, technisch correct gemaakt, fijn! Zo werd het kinderboek fietsen er één vol fietsen waar we allemaal graag op willen rijden, zelfs Giraf.

Boek goed te gebruiken bij thema verkeer kleuters